Schimmelpenninckkade 50
hier woonde
ADRIANUS JOHANNES BUIJENS
gefusilleerd op de Waalsdorpervlakte
op 13-06-1942

Adrianus Johannes Buijens wordt op 1 oktober 1917 geboren in Bergen op Zoom, als tweede zoon van Cornelis Buijens, van beroep timmerman, en Cornelia van Eekelen.  Hun eerste kind, Johannes,  geboren op 15 december 1915, overleed slechts vier maanden oud op 4 maart 1916. Op 26 juni 1920 wordt opnieuw een zoon geboren waarvan we slechts weten dat hij ten tijde van de dood van Adrianus Johannes al overleden was. In 1923 verhuist het gezin naar Halsteren. 

Door omstandigheden thuis verblijft Adrianus enkele jaren in voogdij-instellingen, eerst in Heer (Zuid-Limburg) en vervolgens in Doetinchem (Kruisberg). In 1936 verhuist hij naar het Rijksopvoedingsgesticht (ROG) aan de Utrechtseweg te Amersfoort. Na zijn militaire dienst woont hij ten slotte aan de Schimmelpenninckkade nr. 50. Adrianus was net als zijn vader en zijn medebewoner H.A. Kalleveen van beroep timmerman. Hij was ongehuwd.

Verzet: De Ordedienst

Voor informatie over het verzetswerk van Buijens zijn we vooral aangewezen op de oorlogskroniek  van Joop Bloemhof over de oorlog in Amersfoort. Bloemhof weet ons te vertellen dat Buijens actief is in De Ordedienst (OD) waarvan de Amersfoortse afdeling in augustus 1940 is opgericht tijdens een geheime bijeenkomst in het Christelijk Militair Tehuis aan de Langebeekstraat. Ongeveer 20 mannen sluiten zich er bij aan. De lokale OD  houdt zich bezig met spionage, zoals het in kaart brengen van het vliegveld Soesterberg, en het verzamelen van wapens en munitie. Volgens Bloemhof hebben sommige militairen na de capitulatie hun wapens verstopt of begraven in de infanteriekazerne in Amersfoort. De belangrijkste taak is echter het verzamelen van inlichtingen over de vijand voor de regering in ballingschap in Engeland. Ook is gewapend verzet gepleegd. De OD bestaat vooral uit (oud-) militairen. Ze vergaderen in de commandopost van de Luchtbescherming onder de Onze Lieve Vrouwetoren. De groep is echter door verraad geen lang leven beschoren. Ook de arrestatie van Buijens was hiervan het gevolg.

Arrestatie en executie

Bloemhof schrijft hierover het volgende: “Een van de OD-leden, de timmerman A.J. Buijens, was al meermalen door het hek om de kazerne gekropen om naar wapens te zoeken. Op een avond vond hij een geladen Lugerpistool. Hij zocht verder maar werd betrapt. Op zijn vlucht werd hij achtervolgd door een patrouille en bij het Belgisch Monument werd er op hem geschoten. Buijens schoot terug met zijn Luger en wist te ontkomen.” Ook lezen we bij Bloemhof dat Buijens, alvorens naar zijn huis aan de Schimmelpenninckkade te gaan, de Luger verstopt achter het Rijksopvoedingsgesticht aan de Utrechtseweg, de plek waar Adrianus enkele jaren terug verbleef en dus goed bekend is. Kort daarna wordt hij op 25 februari 1942 gearresteerd, “(…) wegens het bezit van vuurwapens en het plegen van geweld tegen een Duitse politie-agent”.

In afwachting van zijn terechtstelling zit hij in de gevangenis in Scheveningen (het ‘Oranjehotel’)
Op 13 juni 1942 is hij, samen met de twee Engelandvaarders Willem Hienekamp en Jacob Tobias Poppers, gefusilleerd op de Waalsdorpervlakte in Wassenaar.  

Herbegraven en herdacht

Na de oorlog, op 1 maart 1946, wordt Adrianus aanvankelijk herbegraven op de Rooms-Kathollieke Begraafplaats in Bergen op Zoom. In 1952 wordt zijn graf door de Oorlogsgravenstichting voorzien van een gedenksteen. Hiertoe is overleg gevoerd met de naaste familie van Adrianus. De ouders van Buijens zijn weliswaar nog in leven, maar het verlies van hun laatste zoon is een te grote schok. De correspondentie over herbegrafenis laten ze daarom over aan een neef.

In 1971 wordt zijn stoffelijk overschot op verzoek van de Oorlogsgravenstichting bijgezet op het Nederlands Ereveld te Loenen in Apeldoorn. Behalve op het monument voor verzetsstrijders in de wijk Rustenburg, Amersfoort, wordt Buijens’ naam vermeld op een plaquette in zijn geboorteplaats Bergen op Zoom en het monument in zijn voormalige woonplaats Halsteren.